Hou jij van jouw totaalpakket?

We hebben allemaal onze mooie en wat minder mooie kanten. Die laatste categorie zien we liever niet. Lekker doen alsof. Klinkt een beetje herkenbaar? Toch is het voor je persoonlijk geluk belangrijk dat je ook die aspecten onder ogen durft te zien. Sterker nog, dat je ze liefdevol kunt omhelzen!

Aanvaarden is niet genoeg

Happy faceJe hebt vast al wel eens te horen gekregen dat je jezelf moet aanvaarden zoals je bent. Persoonlijk vind ik dat een gevaarlijk woord. Het klinkt zo slap. Alsof je tegen je zin genoegen moet nemen met iets waar je niet tevreden over bent. Zo van: kijk, dit ben jij, en het is te nemen of te laten. Daar word je dus niet vrolijk van.

We hebben het hier uiteraard niet over de kleine slechte gewoontes waar we allemaal mee worstelen. Je weet wel: je vieze sokken laten rondslingeren, en andere foutjes. Nee, het gaat hier echt over jouw ‘gebreken’ waar je je zelf druk, boos of verdrietig om maakt. Dingen waarover jij je met gefronste wenkbrauwen afvraagt: waarom ben ik toch zo?

Die zijn we liever kwijt

Een deel van het probleem ligt al verscholen in het woord gebrek. We beschouwen een gebrek als iets wat ons onvolledig maakt. Je bent gebrekkig, gebroken, stuk. Dus je moeten worden gemaakt. Je moet er van worden verlost. Kon de huisarts je er maar een pilletje voor geven! Kon de chirurg het maar wegsnijden! Of bestond er maar een mensenmonteur die jouw defecte onderdeel kan vervangen!

Het gekke is dat je pas van jouw defect verholpen kunt worden op het moment dat je het niet meer als een gebrek ziet. Pas wanneer je ziet dat het net zo goed een deel is van wie jij bent als je positieve kanten, maak je de weg vrij naar healing. Extra moeilijkheidje: je mag de boel niet neppen. Dus zeggen dat je het aanvaardt zonder het ook echt zo te voelen in je hart, dat werkt niet.

Houden van jezelf doe je zo

In een volgend artikel leer je een makkelijke oefening: niet alleen zal je jouw mindere kantjes kunnen omhelzen, je krijgt er nog een goed gevoel van ook!

Foto: Sanja Gjenero

Gepubliceerd op 13 juni 2013 door Bart Schroeven