Vergeven doe je uit eigenbelang

Vergeven is moeilijk. Tenminste, zo willen ze je doen geloven. De samenleving leert je dat vergeven een teken van zwakte is. Want als je iemand vergeeft, scoort die andere persoon.

Maar is dat wel zo?

Laten we eens kijken wat er nu eigenlijk echt gebeurt wanneer je NIET vergeeft. Misschien verandert het je mening over woorden als zwak en sterk.

Lekker opkroppen, die negativiteit

Door iemand niet te vergeven voor wat die ander deed of zei, krop je een hoop dingen op. En geen leuke dingen. Tenzij je vindt dat wrok koesteren, lekker aanvoelt. Nee? Ik ook niet.

Door niet te willen vergeven, hou je de herinnering aan de oorspronkelijke “overtreding” springlevend. En als het gebeuren voor jou emotioneel erg beladen is, dan zal je hoofd de boel ook nog eens flink groter maken.

Heel geleidelijk, dus zonder dat je het merkt, raakt de herinnering helemaal vertekend en aangetast door de sterke negatieve gevoelens die je er aan hebt verbonden. Hoe langer je er aan vasthoudt, hoe verder je herinnering zal afdwalen van wat er ooit in realiteit is gebeurd.

Door niet te vergeven, stapel je negativiteit op. Als een vies gezwel dat alleen maar groter wordt.

Je wordt een magneet voor negatieve dingen. Want in het leven trekken gelijksoortige zaken elkaar aan. Alles en iedereen om je heen lijken je voortdurend te bevestigen in jouw negativiteit. Je donkere gedachten maken je blind voor de mooiere, meer positieve dingen en mensen.

Vergeven verandert je toekomst

Wie noem jij zwak?

“Maar ik wil niet als zwak worden gezien, door iemand te vergeven die duidelijk zelf in de fout ging”, zo denk je nu misschien. Kijk dan eens waar de echte zwakte ligt…

Wat gebeurt er als we niet vergeven? De herinnering blijft levend. Net als alle gevoelens die er mee verweven zijn. Voor jouw geest lijkt het of de daad die je niet kunt vergeven, nog altijd gaande is. In jouw hoofd en voor jouw gevoel is het net zo echt alsof het je nu overkomt.

Daar hebben we een woord voor.

Het betekent dat je een slachtoffer bent.

En meestal vinden we een slachtoffer niet bepaald sterk, toch? Door niet te vergeven, dwingen wij onszelf in de rol van het slachtoffer! We laten toe dat die andere persoon invloed blijft uitoefenen op ons. Zelfs als hij of zij niet meer in ons leven aanwezig is.

Vergeven maakt je net sterk

Vergeven betekent dat je de controle over je leven weer bewust in eigen handen neemt. Door te vergeven, toon je dat je sterk genoeg bent om uit te stijgen boven wat eigenlijk niet veel meer was dan een kuil in je levenspad.

Je schudt de negativiteit van je af en je magnetiseert jezelf weer voor meer positieve en liefdevolle zaken in je leven.

Vergeven is voor de sterken

Nog een laatste woord over vergeven. Voor wie graag nog iets meer wil worden overtuigd over de kracht ervan.

Je hebt misschien wel eens opgevangen dat de zoon van een timmerman zo’n 2000 jaar geleden ergens in het Midden-Oosten iedereen vertelde hoe belangrijk het was om te vergeven?

Hij zei dat we anderen maar beter hun fouten konden vergeven. Omdat we zelf ook niet bepaald foutloos zijn. Iets over de eerste steen werpen en zo. Zelf vergaf Hij de mensen om Zich heen in ieder geval met veel liefde.

Zou jij hem daardoor zwak noemen?

Wees sterk, en vergeef.

PS: Je had waarschijnlijk al wel begrepen dat je dit alles ook kunt toepassen op dat andere grote woord: loslaten?

Vervang vergeven maar eens door loslaten in de tekst hierboven. Blijft aardig overeind, vind je niet?

Originele afbeeldingen: Nick Smarto

Gepubliceerd op 4 april 2014 door Bart Schroeven