Wat kan een astronaut ons leren?

Heb jij de betoverend mooie videoclip al gezien die astronaut Chris Hadfield heeft gemaakt, als afscheid van zijn verblijf in het ruimtestation? Het is een aangepaste versie van David Bowies Space Oddity en alle beelden zijn opgenomen in de ruimte.

Het filmpje raakte mij op verschillende niveaus en ik zag ook wat wij kunnen leren van een astronaut. In de eerste plaats iets over het grote verschil dat je gedachten kunnen maken en hoe dat gevolgen voor jouw realiteit heeft.

Welke weg kies jij?

Zicht op de blauwe planeetChris Hadfield is twee keer in de ruimte geweest met een spaceshuttle-missie. En nu dus een derde keer in het ISS, waarvan zelfs twee maanden als commandant van het station. Een unieke prestatie! Maar dit was dus echt zijn allerlaatste keer in de ruimte, met dat prachtige uitzicht over onze planeet. En dat wist hij donders goed.

Wat gaat er dan in je om? Je kunt dan denken hoe jammer het is dat je weg moet en dit nooit meer zult zien en meemaken. Of je kunt je ontzettend dankbaar voelen voor wat je hebt beleefd.

Dezelfde situatie, maar twee totaal verschillende gevoelens die een wereld van verschil maken. De eerste keuze lijkt mij de snelste weg naar depressie, drank en gek worden. De tweede keuze leidt er toe dat jij de gelukkigste persoon op aarde bent, en een inspiratie voor vele andere mensen.

Chris Hadfield koos trouwens voor de tweede optie: “Hard to express all of my emotions, but mostly gratitude.” (bron)

Les nr 2: leven in het nu

Zij noemen het knusjesDe inspiratie voor de tweede les die wij van een astronaut kunnen leren, kwam toen ik deze foto zag: de drie astronauten van Expeditie 35 zitten klaar in hun Sojoez-capsule. Een benauwend krappe ruimte, een sardineblik dat straks als een vuurbal door de atmosfeer zal vallen.

Denk je dan aan alles wat er fout kan gaan? Astronauten zijn er op getraind om in het nu te leven. Uiteraard blijven ze alert, en zit er ergens in hun achterhoofd alles wat ze hebben geleerd over noodsituaties. Maar die kennis ligt te slapen.

Ze leven in het nu, omdat ze dan het best presteren. Dubben over wat er allemaal fout kan gaan, levert niets op. Integendeel, het is contraproductief en in zo’n omgeving waarschijnlijk zelfs gevaarlijk.

Een mooie les voor ons, aardgebonden stervelingen, over het belang van leven in het nu, zonder je nodeloos zorgen te maken over verleden of toekomst.

Foto’s: Chris Hadfield

Gepubliceerd op 23 mei 2013 door Bart Schroeven